Nays T!ng
"Gerçeğ!n Kenarından Hayatın Düzen!ne..."

Büyük Kaçış

Etiketler: , ,


Küçüktüm. Okula bile başlamamıştım henüz. Halamlara misafirliğe gitmiştik. Babam beni omuzlarına almıştı, ortasında otların yeşerdiği dar bir yol , adam boyu otların gizlediği büyük bir kanal boyunca uzanan bir yol. Bazen kurbağaların, bazen sincapların yola atladığı, çeşit çeşit kuşların yol kenarlarındaki söğütlere tüneyip öttüğü masal gibi bir yolculuktu. Küçükken bir babanın omuzları, dünyaya en yüksekten bakabildiğin tek yerdir.


Gidince yemek yedik hemen, sonra dinlendik, uyudum biraz. Kalktığımda evde kimse yoktu. Dışarı çıktım ama hiç bilmediğim bir yerdi. Hem babamı ararım hem de etrafı keşfederim dedim. Bir kasabaydı burası. Kasabanın merkezi. Evler hepsi birbirine bitişik. Çoğu tek katlı en fazla iki katlı . Dar sokaklar. Yürüdüm o dar yollardan. Kimse yoktu dışarda. Ses yok, hava kapalı. Uzaklaştım ve birden kendimi etrafı iki katlı boş harabe evlerle çevrili bir alanın ortasında buldum. Geniş bir meydan. Tek çıkışı az önce geldiğim dar yol. Evler yarı ahşap yarı kerpiç, camları olmayan, üst katlara basamaklarından bazıları kırılmış tahta merdivenlerle çıkılan, uzun balkonları olan korkutucu bir mekandı burası. Kimse yoktu ama sahipsiz denilemezdi. Buranın yeni sahipleri yüzlerce hayvan olmuştu anlaşılan. Galiba tüm kasabanın tavukları horozları ördekleri buradaydı. Diğer kuşları , kedileri ve dikkat etmediğim hayvanları da düşünürsek oraya ait olmayan tek canlı bendim. Daha önce horozdan dayak yemiş bir küçük bir çocuk olarak, kendimi korkutucu bir mekanda yüzlerce hayvanın ve kaç tane olduklarını bilemediğim horozların bakışları karşısında çaresiz hissettim. Arka arkaya yavaş adımlarla gidip, geldiğim yerden çıkmak istedim. Hızlı hareket edersem meydandan kurtulamadan yakalarlardı beni. Ben hareket etmeye başlar başlamaz onlar da hareketlendi. Yüzümü çıkışa döndüm ve arkama bakmadan hızlandım. Üst kattaki horozlar meydanın ortasına kadar gürültüyle uçunca toz dumana karıştı. Koştum. Çok korkmuştum. Koştum ama küçüktüm. Adımlarım gibi. Meydandan çıkmayı başardım ama arkamdan geliyorlardı. Bağırsam bile kimse yoktu beni duyacak. Herkes neredeydi. Kaçacak hiçbir yerim yoktu daracık sokakta. Koşabildiğim kadar hızlı koştum ama kaçamadım. Biri sırtıma atlayınca düştüm. Duvara yaslanıp oturdum. Gözlerimi kapattım ellerimle. Kaç tane olduklarını bilmiyordum ama meydanda gördüklerimden bazıları benden büyüktü. Ellerim yüzüm kollarım kan içinde kalmıştı. Sonunda bıraktılar ve yanımda durdular. Kıpırdasam veya bağırsam tekrar saldırırlardı. Sessizce ağlıyordum. Gözlerimdeki yaşlar gidişlerini seyretmeme izin vermedi. Gitmişlerdi ama kendimi çok yorgun hissediyordum. Kalkamadım bi süre oradan.

Evet aynen böyle olmuştu. Nerden geldi şimdi aklına bunlar, neden anlattın ki diyeceksiniz. Şu sebeple anlattım. Kaç yaşınıza gelirseniz gelin, adımlarınız ne kadar büyürse büyüsün hep kaçtığınız bir şeyler vardır. Hep sizi kovalayan birşeyler. Ait olmadığınız , tuhaf ve korkunç mekanlarda bulursunuz kendinizi bazen yaşınız kaç olursa olsun. O bakışları görebilirsiniz etrafınızda. Ve ne kadar büyük adımlarınız olursa olsun yakalarlar sizi. Bağıramazsınız. Kimse duymaz zaten sesinizi. Kimse görmez. Ne kadar büyürseniz büyüyün kanatırlar yüreğinizi. Ve gözyaşlarınızdan göremezsiniz çekip gitmelerini.


12 Yorum:

"Küçükken bir babanın omuzları, dünyaya en yüksekten bakabildiğin tek yerdir." içimi burktu. anın bir çocuk için kötü olsa da, çok güzel bi yazı olmuş. :/


Yazılarınızı gityat.com ' da paylaşabilir, sitenizi tanıtabilir ve kendi kanalınızı kurabilirsiniz. Sizi de aramızda görmek bizi çok mutlu eder.


Dram, aksiyon, macera içerikli ve birazda fantastik bir kaçış olmuş.


merhabalar ben tekrar buralardayım:) yazını beğendim güzel az acıklı az ders çıkarmalı olmuş. samimi bir üslup:)


Hepimizin böyle kaçışları var dimi Fatih? buna benzer bir macera benimde başıma gelmişti, ne kadar korktuğunu anlayabiliyorum. Gözlerimin önüne geldi o halin.


Seni hep takip edenlerdenim. Her zamanki gibi yine ders çıkarmalık olmuş.


Aylin : Bence çok da kötü bi anı değil. Yani böyle şeylerden korksaydık büyüsek bile. keşke. Teşekkür ederim :)


yoldy35 : eywallah sağol.


Must. : Aslında insanlık için küçük benim için büyük bir kaçış :)


hoşaf : en çok samimi demene sevindim :) teşekkürler.


Aslı : onu diyorum işte. hepimiz kaçıyoruz bişeylerden.. senin zaten başına gelmeyen kalmamış maaşallah. :)


Mrs. Curiosity : Saklanamazsın :)


.........♫ Ne Dinliyorum ♫.........


Angus & Julia Stone - Paper Aeroplane
Ne Dinledim ?              Ŧคtเђ

Son Güncelleme

  • Le Renard Et L'enfant - Yıllar önce izlemiş olduğum ve belirli aralıklarla defaaten izleyip nasip olursa bir kaç kez daha izlemeyi düşündüğüm benim için özel bir film...
    7 ay önce

------------Süper Lig--------------



Ne Okuyorum ?

Nice Things

Haftanın Blogu                     Haftanın Yazısı

Haftanın Videosu              Haftanın Fotoğrafı

Herkesin Bir Popisi Vardır

Related Posts with Thumbnails

Sohbet Koyu.. Sen de Katıl !

................Çay da var hem. Çay içen mi?...........


................Çay Erdal Bakkal'da içilir ................

Son Yorumlar